JESIEŃ IDZIE
Olek Grotowski i Małgorzata Zwierzchowska
Raz staruszek, spaceruj±c w lesie,
Ujrzał listek przywiędły i blady
I pomy¶lał: - Znowu idzie jesień,
Jesień idzie, nie ma na to rady!
|
e A7 e
e A7 H7
e A7 e
C A7 e |
I podreptał do chaty po dróżce,
I oznajmił, stan±wszy przed chat±,
Swojej żonie, tak samo staruszce:
- Jesień idzie, nie ma rady na to!
|
C D G e
C D G e
C D G e
C H7 e |
A staruszka zmartwiła się szczerze,
Zamachnęła rękami obiema:
- Musisz zacz±ć chodzić w pulowerze.
Jesień idzie, rady na to nie ma!
Może zrobić się chłodno już jutro
Lub pojutrze, a może za tydzień
Trzeba będzie wyj±ć z kufra futro,
Nie ma rady. Jesień, jesień idzie!
A był sierpień. Pogoda prze¶liczna.
Wszystko w złocie trwało i w zieleni,
Prócz staruszków nikt chyba nie my¶lał
O maj±cej nast±pić jesieni.
Ale cóż, oni żyli najdłużej.
Mieli swoje staruszkowie zasady
I wiedzieli, że prędzej czy póĽniej
Jesień przyjdzie. Nie ma na to rady.
|
